Tent zoekt Taxi

Teheran

Ferdosi square, een alledaags tafereeltje. Het verkeer vol maniakken stort zich op de rondweg. Een paar agenten in wit politiepak staan een beetje mooi te wezen en 2 dames in zwart hejab dwarrelen van taxi naar taxi en onderhandelen de beste prijs. We kijken onze ogen uit. Glimmende mannenpakken, poenerige suikerspinjurken, vloekende kleuren, alles vrolijk naast elkaar in de winkeletalages. We eten tussen de sjanzende Iraniers. Johan moest de eerste dag nog wel bijkomen van de 'pandapromobeer' op straat die hem een brochure aansmeerde over het nucleare programma van Iran, in 6 stappen op weg naar schone energie. Met een zoen op de bol, namens de ayatollah in de brochure, dat dan weer wel. De moderne Teheraansen zien er uit als Farah Diba, blonderen hun haar en houden van een stevig make-upje. De nieuwste trend is een nosejob. Weelderige perzische neuzen worden omgevormd tot meer fijnbesnaarde exemplaren. Als je daar niet het geld voor hebt, plak je ook als man gewoon een pleister op de neus. Je gaat voor een statussymbool of niet. De mensen op straat zijn erg vriendelijk en helpen ons pro-actief op weg of nodigen ons thuis. Teheran zelf is een beetje sjofel, het zijn de inwoners die de stad kleur geven.