Lalala

Tijdens de trekking lopen we door een aantal dorpjes en aanschouwen het leven van alledag. We overnachten er ook en overdag kijken we vanaf een verhoging op het centrale middenpunt van een dorpje. De brink is een grote boom met een stenen ommuring waar iedereen even stopt (of ligt om uit de zon een beetje bij te komen). De vrouwen met grote manden met gras (gedragen aan een band om het hoofd), de mannen die hun waterbuffels door het dorp loodsen op weg naar het rijstveld. De kinderen uit school, een krijgt er op zijn kop omdat hij met een katapult op de kip van de buurvrouw schiet en de geitjes die in de manden van de dames hun middagmaal ruiken. We kijken onze ogen uit. We verstaan de inwoners niet maar conversaties volgen blijkt ook erg leuk. Het woordje la, wat beleefdheid en ook OK uitdrukt, wordt vaak gebruikt. Een ingebeeld gesprek kan dan ook luiden: 'Dag buurman, hoe is het met u la?' 'Prima hoor, wat een weertje he lala'! 'Help je mee ploegen op het veld la?' 'Dat kan wel even tussendoor, lalala', 'Lalalala, tot zo...'